Loek Grootjans is voorzichtig met beurzen.
Zijn project The Remembering Departement, onlangs te zien in het S.M.A.K. in Gent, doet nu Art Amsterdam aan als onderdeel van No Holds Bared.
‘Mijn werk vergt aandacht’ zegt de kunstenaar tijdens een lunch van tijdschrift Kunstbeeld.
‘Het is niet een, twee, drie te begrijpen.’
Al jaren is Grootjans bezig met datgene wat hij kwijt raakt.
The Remembering Department bestaat uit kisten vol objecten met daarop dikke lagen stof.
Het is een samenwerking tussen S.M.A.K. en zijn galerie In Situ
‘Het project is het resultaat van twintig jaar stof verzamelen, stof van mij, mijn vrouw, mijn hond’, legt de kunstenaar uit.
‘Stof is het enige wat overblijft, een residu.’
Na zijn solo in het S.M.A.K. kocht het museum het werk aan.
Voorwaarde: Grootjans moet tot zijn dood stof blijven leveren.
Na de kunstacademie St Joost in Breda, waar hij de afdelingen film, fotografie en in de avonduren schilderkunst doorliep, volgde Grootjans een studie filosofie.
Daar leerde hij onder andere Spinoza kennen die hem in 1988 inspireerde tot een radicaal project.
Grootjans sloot zich dertig dagen op in zijn geblindeerde atelier met een blinddoek om.
Na overleg met zijn vrouw, psycholoog en oogarts stapte hij de duisternis in, aanvankelijk een complete hel.
Na een dag of tien trad de kentering in. Grootjans zag een mooie, zachte, roodbruine waas die ademde.
Zag hij bloed in dit ‘paradijs’? Energie? Warmte? Verkeerde hij in trance?
Na de maand waarin het gevoel voor tijd volledig verdween, keerde hij terug in de wereld waar het licht tien keer sterker leek dan de zon.
De eerste tijd liep hij rond met een gletsjerbril om zijn ogen te laten wennen.
Terugkijkend beseft Grootjans dat de ervaring hem ‘alles’ heeft gebracht.
‘Ik kon door als kunstenaar; risico nemen en tot het bot gaan.’
Het is mogelijk om de reacties op dit artikel te volgen via de RSS 2.0 feed.